Μερικές σκέψεις για την σχέση παιδείας και κορονοϊού

Η επίσκεψη του κορονοϊού στη χώρα φέρνει κλειστά σχολεία και μια τεράστια πρόκληση για την εκπαίδευση στη χώρα,την πιο διευρυμένη και οργανωμένη χρήση του ίντερνετ για την εκπαίδευση των νέων.

Τα τελευταία χρόνια το,γνωστό πλέον,e-learning ελληνιστί τηλεκπαίδευση έχει κατακτήσει την δικιά του θέση στον κόσμο της παιδείας στην χώρα μας κυρίως στην πανεπιστημιακή και φροντιστηριακή εκπαίδευση καθώς πολλοί καθηγητές προτιμούν κάνουν μαθήματα μέσω skype σε μακρινές από τις δικές τους περιοχές γλυτώνοντας χρόνο και κόπο ενώ προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε χαμηλές τιμές.

Ωστόσω λόγω της κρίσης του κορονοϊού στη χώρα και την αιφνίδια διακοπή των μαθημάτων η χρήση του υπολογιστή στην εκπαιδευτική διαδικασία έχει λάβει μία νέα χρησιμότητα αφού φροντιστήρια τα οποία έχουν κλείσει με εντολή του υπουργείου Υγείας συνεχίζουν τα μαθήματά τους με τους μαθητές τους χρησιμοποιώντας το skype ή άλλες εφαρμογές βιντεοκλήσεων προκειμένου μαθητές της γ΄ Λυκείου να συνεχίσουν την προετοιμασία τους για τις Πανελλαδικές εξετάσεις επεκτείνοντας τη μέθοδο σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες που εξυπηρετούν.

Φυσικά , μέσα σε αυτό το πεδίο το υπουργείο παιδείας δεν πρόκειται να μείνει άπραγο αφού έχει εξαγγελθεί η δημιουργία ενός πιλοτικού προγράμματος εξ αποστάσεως διδασκαλίας για τα δημόσια,καταρχήν,σχολεία το οποίο ήδη δοκιμάζεται.

Η επιδημία του COVID-19 φέρνει εκτάκτως στον τομέα της παιδείας το ζήτημα της απομακρυσμένης διδασκαλίας για πρώτη φορά την Ελλάδα τόσο διευρυμένα και τόσο ξαφνικά αφού μόλις σε μία εβδομάδα έχει οδηγήσει τόσους εκπαιδευτικούς οργανισμούς να χρησιμοποιήσουν τα νέα μέσα για την διεξαγωγή της διδασκαλίας.Τα ερωτήματα που τίθενται σε αυτή την φάση είναι τα εξής:

• Πότε θα είναι έτοιμο το κράτος να ανταπεξέλθει σε αυτή την νέα και μη αναμενόμενη πρόκληση ;
• Όταν τελειώσει η κρίση της πανδημίας θα επανέλθουμε στην "παραδοσιακή" διδασκαλία ή τα νέα μέσα θα κατακτήσουν την παιδεία στη χώρα;
• Πόσο αποτελεσματική θα είναι η εξ αποστάσεως διδασκαλία και πόσο θα ταιριάξει στο σύνολο των μαθητών και καθηγητών οι οποίοι δε διαθέτουν την απαραίτητη εκπαίδευση;
• Αν η τηλεκπαίδευση κυριαρχήσει τι μέλει γενέσθαι με λεγόμενη κοινωνικοποίηση των μαθητών;
• Και τέλος πάντων,αν το κράτος δε καταφέρει να δημιουργήσει ηλεκτρονικό σχολείο, θα υπάρξει παράταση των μαθημάτων; 

Βέβαια πρώτα απ' όλα αυτά προέχει η υγεία και η καταπολέμηση της νόσου επομένως η παιδεία πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα αλλά οι αρμόδιοι καλό είναι να λάβουν υπόψιν τους πως μια αντικατάσταση της δια ζώσης εκπαίδευσης με την ηλεκτρονική ενέχει σοβαρούς κινδύνους.

Προς το παρόν αναμένουμε την δημιουργία του συστήματος από το οποίο θα εξαρτηθεί η παράταση ή μη της σχολικής χρονιάς που διανύουμε.

Ας ευχηθούμε πως δε βρεθούμε στα άκρα της καθόλου εκπαίδευσης ή της υπέρ του δέοντος ηλεκτρονικής εκπαίδευσης.